|
زمزمه ساخت پالايشگاه در ميانكاله
اسد افلاكي: در حالي كه زمزمههايي مبني بر ساخت پالايشگاه نفت در ميانكاله به گوش ميرسد، كارشناسان ميگويند ساخت پالايشگاه اين زيستبوم ارزشمند را به ورطه نابودي ميكشاند.
زمزمه ساخت پالايشگاه در ميانكاله كه از مدتها پيش شنيده ميشد در سفر استاني امسال هيات دولت به اين استان شدت گرفت بهويژه آنكه اواخر خردادماه سالجاري و پس از سفر هيات دولت به مازندران، معاون انساني سازمان محيطزيست با اشاره به اينكه بنا بر مصوبه استاني هيات دولت پيشنهاد احداث پالايشگاه نفت در 2 منطقه، يكي اطراف پناهگاه حياتوحش ميانكاله و ديگري در كياسر، به سازمان حفاظت محيطزيست و كميته ارزيابي ارائه شده است اين خبر را تاييد كرد. اصيليان، البته در واكنش به اين موضوع كه براساس مصوبه سال 81 هيات وزيران، بهدليل حساسيت اكولوژيك مناطق شمالي استقرار واحدهاي صنعتي در استانهاي گيلان، مازندران و گلستان محدود شده است تصريح كرد: گزينه نخست، يعني عرصههاي تالابي ميانكاله به هيچ وجه مكان مناسبي نيست اما گزينه دوم يعني كياسر كه در مرز استان سمنان واقع شده، جاي تامل دارد. مسعود باقرزاده، كارشناس تالابها، با اشاره به اينكه راهاندازي پالايشگاه مساوي با نابودي اين تالاب است،به همشهري گفت: موضوع ساخت اين پالايشگاه در كميته ارزيابي زيستمحيطي كه نماينده مردم بهشهر در مجلس شوراي اسلامي و برخي مسئولان ديگر محلي استان حضور داشتند مطرح شد و در آنجا با وجود اصرار نماينده مذكور و ديگر مسئولان محلي، اين طرح با مخالفت صريح كارشناس محيطزيست مواجه شد. اين مدرس دانشگاه با اشاره به اينكه مشكل اساسي كشور ما نبود طرح آمايش سرزمين است، افزود: متأسفانه بهدليل نبود اين طرح و نبود نگاه فرابخشي در كشور، هر نماينده و مسئولي با نيت خير و به قصد خدمت به مردم منطقه خود تقاضاي احداث پالايشگاه ميكند ؛بدونآنكه از پيامدهاي نامطلوب آن آگاه باشد. از سوي ديگر ميبينيم وزارت نفت هم با هدف گسترش بخش خصوصي، بهطورهمزمان مجوز 2 پالايشگاه در 2 استان همجوار گلستان و مازندران آن هم به فاصله 100 كيلومتر را به بخش خصوصي ميدهد توجيه ساخت اين دو پالايشگاه هم دريافت نفت از كشورهاي همسايه شمالي و فراوري آن در اين پالايشگاه و ارسال آن به جنوب است ؛ حال آنكه اين حرف جديدي نيست بلكه 50سال است كه مطرح است و هرازگاهي روي اين حرف مانور ميشود. در حالي كه با احداث يك مجتمع پالايشگاهي در منطقهاي كارشناسي شده ميتوان اين هدف را عملي كرد اما به جاي آن سرزمين را تكهتكه نابود ميكنند تا بخشي خصوصي توسعه يابد. باقرزاده كه كارشناس مسئول تالابها در سازمان محيطزيست است با تاكيد براينكه آنچه ميگويد موضع وي بهعنوان يك كارشناس است نه موضع سازمان محيطزيست، تصريح كرد: گرچه نماينده مردم بهشهر و ساير مسئولان محلي مازندران بر راهاندازي اين پالايشگاه اصرار و تاكيد ميكنند كه مكان مورد نظر براي تاسيس پالايشگاه در حاشيه تالاب واقع شده، اما بر خلاف اين تصور پالايشگاه در اراضي تالابي قرار گرفته است ؛ چرا كه در اين منطقه آبهاي زيرزميني بالاست و در مواقعي با بالا آمدن آب منطقه مورد نظر جزء تالاب ميشود و با توجه به اينكه عمق آب در اين منطقه 2 متر است هر آلودگي به تالاب راه مييابد. وي ضمن تاكيد بر ضرورت طرح آمايش بيان داشت: اگر اين طرح وجود داشت، مشخص بود كه تا 50 سال آينده صنايع بايد كجا متمركز شود و ديگر اين همه كشمكش وجود نداشت؛ اما در حال حاضر حتي مشخص نيست 4 سال آينده هر منطقهاي چه وضعيتي دارد.نكته ديگر اينكه در همه دنيا صنايع خود را در عرصههاي كويري راهاندازي ميكنند اما با اينكه دوسوم عرصههاي كشور ما از اراضي كويري تشكيل شده ما عرصههاي كويري را رها كرده و در عوض حاصلخيزترين اراضي كشور را براي راهاندازي صنايع انتخاب ميكنيم. مردم منطقه هم فكر ميكنند احداث پالايشگاه سبب رونق معيشت آنها ميشود در حالي كه نميدانند با راهاندازي پالايشگاه در واقع توانسرزمينشان را ازدست ميدهند و اين تاسيسات خاك و زمينهاي حاصلخيز آنها را نابود ميكند تا آنجا كه اگر اكنون امكان كاشت برنج و صيد يك ماهي يا مرغابي را دارند همين امكان اندك را هم از دست خواهند داد به همين دليل است كه بدنه كارشناسي با احداث پالايشگاه در هر نقطهاي از استانهاي شمالي صد در صد مخالف است. باقرزاده در پايان گفت: با بودن تشكيلات نفتي اميرآباد در منطقه، ساخت پالايشگاه در ميانكاله، معضل ديگري را به معضلات منطقه اضافه ميكند و باعث فشار مضاعف ميشود. مانع از فاجعه زيستمحيطي شويد دكتر برهان رياضي، كارشناس و پژوهشگر تالابها، با بيان اينكه احداث پالايشگاه در ميانكاله فاجعه زيستمحيطي و زدن تير خلاص به اين زيستبوم با ارزش است، به همشهري گفت: ميانكاله يكي از پناهگاههاي حيات وحش و تحت حفاظت سازمان محيطزيست است كه قانونا داراي طبقه بندي حفاظتي است و هرگونه اقدامي در اين منطقه بايد با مقتضيات اكولوژيكي منطبق باشد. اين تالاب بهعنوان يكي از تالابهاي داراي اهميت بينالمللي در كنوانسيون رامسر به ثبت رسيده و يكي از مناطقي است كه ازطرف يونسكو بهعنوان ذخيرهگاه زيست كره انتخاب شده است به همين دليل جامعه بينالمللي از طريق كنوانسيون رامسر روي اين تالاب حساسيت دارد. عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي- واحد علوم و تحقيقات مركز، افزود: علاوه بر ارزش ملي و بينالمللي، ميانكاله از اكوسيستمهاي بسيار متنوعي برخوردار است. از يك سو بخشي از درياي خزر را در خود دارد، از سوي ديگربخش تالابي آن داراي آب لب شور است و قسمتي از آن نيزآب كاملا شيرين دارد ؛ به همين دليل زيستمندان با تنوع بسيار بالاي آبزي در اين زيستبوم ارزشمند وجود دارند. در عين حال عرصه خشكي همجوار با درياي خزر و انارستان ارزش آن را دو چندان كرده است. اين مجموعه سبب شده سيماي طبيعي سرزمين آنگونه كه در گذشتههاي دور وجود داشته است فقط در ميانكاله ديده شود. چنين الگو و نمونهاي از عرصههاي همجوار ساحل، خليج و تالاب وخشكي نه تنها در كشور كه در دنيا بينظير است.دريك عبارت ميانكاله نگيني است كه شبيه ندارد. رياضي با اشاره به اينكه در دهههاي گذشته تجاوز و تعدي به عرصههاي اين تالاب آسيبهاي فراواني به آن وارد كرده است، خاطر نشان ساخت: با ساخت پالايشگاه در اين زيستبوم ارزشمند، انواع پسابهاي آلوده، آلودگي هوا ناشي از دودكشها و آلودگي گوگرد ناشي از انواع سولفورها - كه با توجه به مرطوب بودن محيط با هر بارشي تبديل به باران اسيدي خواهد شد - عرصههاي تالاب را به ورطه نابودي ميكشاند ؛ بهويژه آلودگي حرارتي ناشي از آبي كه در دستگاههاي خنككننده استفاده ميشود باعث فاجعه در اين زيستبوم ميشود. نمونه آن، آلودگي حرارتي نيروگاه نكاست كه مشكلات متعددي براي خزر ايجاد كرده است. براين اساس ساخت پالايشگاه در اين تالاب هيچ توجيه كارشناسي ندارد و كساني كه با الفباي معيارهاي زيستمحيطي آشنا باشند ميدانند كه طرحهايي از اين دست تا چه اندازه با استانداردهاي زيستمحيطي مغايراست.
لینک خبر: http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=76322
|+| نوشته شده توسط آرش در پنجشنبه دوازدهم دی 1387 و ساعت 9:37  |
درباره وبلاگ
  
|
